IVRUNE

Her şey 2027'nin grafik tasarım eğilimlerini önceden yakalama isteğiyle başladı. 2026'da yapılmış en sıra dışı işleri taradım ve çoğunda aynı şeyi gördüm: biçimi bir süreç belirliyordu. Kimi işte biyolojik bir büyüme, kimi işte bir el hareketi, kimi işte ışık. Bu ortaklıktan üç stil denemesi çıkardım. Benim peşine düştüğüm, kâğıdın liflerine yayılan mürekkepti; mürekkep yayılırken geçtiği yolun izini harfin çevresinde bırakıyordu.

Aynı izi bir nesneye taşımak istedim ve ilk denemem bir spor ayakkabısı oldu: biçimini kâğıda rastgele dağılan mürekkebin kurduğu bir ayakkabı. Onu bir afişe yerleştirirken başlığı da mürekkep gibi kâğıda yaydım ve adını MAKE WAVES koydum. Sonra bu dili beş parçalık bir koleksiyona genişlettim: ayakkabının yanına bir rüzgârlık, bir tişört, bir şort ve bir çanta geldi.

Beşini yan yana koyduğumda bir şeylerin yanlış gittiğini gördüm. Hepsi aynı mürekkep desenini, aynı renkleri, aynı afiş düzenini taşıyordu. Bir koleksiyonun ahenk içinde olmasını istemiştim, ama tek bir sistemi her ürüne aynen yüklemiştim; karşımda aynı fikrin beş kopyası vardı. Bu yüzden her parçaya kendi izini verdim. Ayakkabıda pigment seyrelip katman katman yayıldı, rüzgârlıkta iz ışık geçiren panellere dönüştü, tişörtte tek bir fırça hareketine indi, çantada ise dikişle kabardı.

Ortaya çıkan tarzı o kadar sevdim ki onu bir portfolyo işine çevirmeye karar verdim. Önce bilinen bir spor markasının kampanyası gibi kurgulamayı düşündüm, ama kendi markamı kurmak daha anlamlı geldi. MAKE WAVES adıyla satış yapan bir giyim markası zaten vardı; ad koleksiyonda kaldı, markaya ise ivme ve "run" sözcüklerinden türetilmiş IVRUNE adını verdim.

Markanın bir imzaya ihtiyacı vardı ve onu bulmak sandığımdan uzun sürdü. İlk sembol, yukarı akan iki paralel bant, Fabletics'in işaretine çok yakın çıktı. Ardından denediklerim fazla sıradandı; logonun bir fikre dayanması gerekiyordu. O fikri başladığım yerde buldum: yürüdüğün yere biraz sen bulaşır, ama hiçbir adım aynı izi bırakmaz. IVRUNE harflerini bu izin eşitsiz basıncıyla çizdim; bazı birleşim yerleri kalınlaşıyor, bazıları sıkışıp daralıyor. Amblem aynı hareketin en kısa hâli oldu, ıslak mürekkebe tek bir noktadan basılınca kalan iz.

Bu imzayı ürünlerin büyük yüzeylerine değil, küçük ayrıntılarına yerleştirdim: fermuarın çekme ucuna, ayakkabının diline, dokuma etiketlere. Artık beşini yan yana koyduğumda her biri başka bir yüzeyde başka bir iz taşıyor, ama hepsinde aynı imza var.

Logo filminde bütün hareket tek bir olaydan doğuyor: damga basar, mürekkep yayılır. Manifesto filminde ise bir koşunun rotası kâğıda çiziliyor.